Samen thuis oefenen, zonder extra druk.

Regelmatig een korte tijd oefenen is doorgaans waardevoller dan af en toe een lange oefensessie. Voor veel basisschoolkinderen is tien tot vijftien minuten een prettig uitgangspunt. Dat is geen vaste norm: de leeftijd, het onderwerp, de concentratie en wat je kind die dag aankan, zijn belangrijker dan de klok.

Kom op verschillende dagen kort op hetzelfde doel terug. Zo krijgt je kind de gelegenheid om eerder geleerde kennis opnieuw op te halen en te versterken.

Meer oefenen is niet automatisch beter.

Begin bij de groep van je kind en kies bij voorkeur een onderwerp dat op school wordt behandeld of eerder is geleerd. Heeft de leerkracht een oefencode meegegeven? Gebruik die dan: daarmee oefent je kind met de geselecteerde opdrachten.

Bij het samenstellen van een Oefenkern-werkblad kun je kiezen tussen Extra steun, Basis en Uitdaging. Extra steun biedt meer houvast, terwijl Uitdaging meer denkwerk kan vragen. Dit zijn geen vaste etiketten voor je kind. Iemand kan bij spelling extra ondersteuning nodig hebben en bij rekenen juist toe zijn aan meer uitdaging.

Let vooral op hoe het oefenen verloopt. Kan je kind zelfstandig beginnen, de aanpak uitleggen en met enige hulp verder? Dan sluit de oefening waarschijnlijk redelijk aan. Lukt vrijwel niets of gaat alles zonder nadenken? Bespreek dan samen of een andere aanpak passender is.

Vraag bijvoorbeeld: 'Wat weet je al?', 'Wat moet je uitrekenen?' of 'Welke stap zou je eerst kunnen zetten?'

Komt je kind niet verder? Doe dan één vergelijkbaar voorbeeld voor. Laat je kind vervolgens zelf de volgende stap proberen. Zo geef je ondersteuning zonder al het denkwerk over te nemen.

Je hoeft daarvoor niet alle lesstof te beheersen. Twijfel je over een rekenstrategie of spellingregel? Vraag je kind hoe het op school wordt uitgelegd. Geef liever geen tegenstrijdige uitleg en overleg zo nodig met de leerkracht.

Het doel is niet dat je kind alles meteen zelfstandig kan, maar dat het met passende hulp steeds meer zelf leert.

Probeer eerst te begrijpen waar de weerstand vandaan komt. Is je kind moe, is de opdracht te moeilijk, ontbreekt zelfvertrouwen of wil het gewoon liever iets anders doen? Dat vraagt niet altijd om dezelfde oplossing.

Maak het oefenen voorspelbaar en overzichtelijk. Spreek samen een oefenmoment af en geef je kind waar mogelijk iets te kiezen, bijvoorbeeld het onderwerp of het tijdstip.

Loopt de spanning op? Neem een pauze of stop. Je hoeft niet iedere oefening af te maken. Benoem liever een stap die wél lukte dan uitsluitend te kijken naar wat nog niet goed ging.

Blijft oefenen regelmatig tot strijd leiden, bespreek dit dan met de leerkracht. Thuis leren moet kunnen bijdragen aan vertrouwen en ontwikkeling, niet ten koste gaan van de relatie tussen ouder en kind.

Een positieve leesomgeving begint bij boeken, verhalen en onderwerpen die je kind interessant vindt. Lees samen. Ook voorlezen aan kinderen die zelf al kunnen lezen, kan waardevol blijven.

Heeft je kind moeite met technisch lezen? Kies dan teksten die passen bij het leesniveau en oefen op een rustige manier. Geef voldoende tijd, help wanneer dat nodig is en voorkom dat iedere leessessie een toetsmoment wordt. Overleg met de leerkracht welke ondersteuning of aanpak aansluit bij het leesonderwijs op school.

Bij begrijpend lezen helpt het om samen over de inhoud te praten. Wat gebeurde er? Waarom deed iemand dat? Waar staat iets in de tekst? Laat je kind zoveel mogelijk zelf aanwijzingen in het verhaal ontdekken.

Leesplezier en leesvaardigheid verdienen allebei aandacht.

Je hoeft leren niet tot digitale oefeningen of werkbladen te beperken.

Bij rekenen kun je alledaagse situaties benutten. Laat je kind bijvoorbeeld bedragen vergelijken in de supermarkt, inschatten hoe laat jullie vertrekken of uitrekenen hoeveel ingrediënten nodig zijn. Vraag regelmatig hoe je kind tot een antwoord komt. Daarmee krijg je meer inzicht in het denken dan met alleen de vraag of iets goed of fout is.

Bij spelling is het zinvol om aan te sluiten bij de categorieën, regels en woordvormen die je kind op school leert. Laat je kind woorden eerst zelf schrijven, bespreek een fout en oefen vergelijkbare woorden op een later moment opnieuw.

Wissel oefenen af met terughalen van eerder geleerde kennis. Zo werk je niet alleen aan het maken van een opdracht, maar ook aan het onthouden en zelfstandig toepassen.

Een resultaat laat zien hoe je kind tijdens die oefening heeft gewerkt. Het is geen volledig beeld van wat je kind beheerst en zegt op zichzelf niets over intelligentie, een leerachterstand of een mogelijke leerstoornis.

Kijk daarom niet alleen naar het aantal goede antwoorden. Ging het oefenen zelfstandig? Was er veel hulp nodig? Werden vergelijkbare fouten gemaakt? En kan je kind uitleggen waarom een antwoord klopt?

Een fout kan waardevolle informatie geven over wat nog niet duidelijk is. Bespreek rustig hoe je kind dacht en onderzoek samen welke stap lastig was. Herhaal een vergelijkbare oefening eventueel op een later moment om te zien of de aanpak beter lukt.

Bij Oefenkern zijn resultaten bedoeld om het oefenen te ondersteunen, niet om je kind een definitief oordeel te geven.

Het is heel normaal dat sommige vaardigheden meer oefening vragen dan andere. Toch hoef je niet af te wachten wanneer je merkt dat je kind steeds tegen dezelfde problemen aanloopt.

Neem bijvoorbeeld contact op als lezen, spelling of rekenen ondanks passende ondersteuning moeilijk blijft, als je kind opvallend veel spanning ervaart of als het steeds minder vertrouwen krijgt in het eigen kunnen.

Vertel concreet wat je thuis ziet. Welke opdrachten zijn lastig? Welke hulp werkt wel of niet? Vraag ook wat op school wordt geoefend en welke aanpak je thuis kunt gebruiken.

De leerkracht kan deze informatie combineren met wat op school zichtbaar is en samen met jou bepalen of andere oefeningen, extra ondersteuning of verder onderzoek nodig zijn.

Je hoeft thuis geen tweede leerkracht te zijn. Aandacht, belangstelling en een veilige plek om te leren zijn minstens zo belangrijk.